İdrakimden Bir Öncesi
Güleç yüzlü, sevimli görünen çenebazlar. Bu sözüme sevinmenizi istemiyorum ama itiraf etmeliyim, beni yoruyorsunuz. Dikkat çekmeye çalıştığınızın farkındayım. Çöplüğün dışına çıkıp çöplüğe sövüyorsunuz. Üstelik horoz da sayılmazsınız.
Boş konuşmanıza dahi takılmam beni güçsüz kılıyor.
Sonra idrakine varıyorum yeniden şu gerçeğin ve kendime geliyorum:
Bazı laflar laf olsun diye edilir.
Bazı insanlar…
Neyse…









